Sunday, November 16, 2014

Poetic War of Images, Possible Start of Flow2.0 (in dutch)



"...geeft ook de ideologie weer van het zappen, dat een extreme vorm van poëzie kan zijn die veel verder gaat dan een collage. De manier waarop beelden dooreen werden gesneden bij de Golfoorlog was een enorme bron van inspiratie voor mij: oorlog, doorsneden met aardbeienijs, maakte van de televisie een surreëel winkelgebied. Het was echt een show, waarin beelden van de dood werden opgediend met ketchup. Hoe kun je beelden van de dood nu onderbreken met reclamespotjes? Het enige wat nog ontbreekt, is ingeblikt gelach en applaus. Soms weet ik niet eens meer of we nog in het reclameblok zitten, of dat de film begonnen is. Binnenkort zien we de werkelijkheid aan voor een reclameblok."


Uit: Documentaire Nu!, Johan Grimonprez over zijn werk, pagina: 182



"Television and Disneyland operate similarly, by means of extraction, reduction, and recombination, to create an entirely new, anti-geographical space. On TV, the endlessly bizarre juxtapositions of the daily broadcast schedule continuously erode traditional strategies of coherence. The quintessential experience of television, that continuous programhopping zap from the remote control, creates path after unique path through the infinity of televisual space."
                           Uit: Sorkin's 'See You in Disneyland'

'Living a Designed Life'
Deze qoute deed me niet alleen denken het boek; 'America' van de Franse filosoof Baudrillard waarin Baudrillard spreekt over 'A television war' wanneer hij het heeft over de vietnam oorlog. Maar met name aan het artikel wat ik laatst las; 'Living a Designed Life'  van Jenny Odell, waarin zij op interessante wijze de 'reclame' voor luxe woningen in de stad San Francisco analyseert. Zie hier onderaan de weblink voor meer informatie.
Tevens kwam ik op het volgende werk 'Mainsqueeze' (2014) van Jon Rafman, een 'poëtische' film gemaakt uit gevonden materiaal op het internet, een kritische noot naar de internet cultuur / virtuele wereld. Ik zag onmiddellijk de vergelijking met het verhaal van Johan Grimonprez, daar Grimonprez nog spreekt over een 'televisiewereld', zoals Baudrillard dat noemt, gaan wij nu toch zoetjes aan wel meer en meer naar een virtuele wereld waar wij ons grote deels in zullen gaan bevinden. We struinen er rond en laten ons er door leiden, verwonderen, het roept verlangens op en beantwoord deze. Voor sommige is de virtuele wereld (second-life) al meer en meer een vervanging geworden van de 'werkelijke' fysieke wereld. Of het werk van Jon Rafman specifiek hierover gaat durf ik niet te zeggen, maar voor mij laat het wel die verwondering zien van wat er te zien en te vinden is in de virtuele wereld.
Het inspireert mij op mijn beurt weer om meer na te denken over de betekenis van beeld en audio in relatie tot nieuwe ontwikkelingen op technologisch gebied en daarbij onlosmakelijk verbonden onze belevingservaring van de wereld, zowel fysiek als virtueel.

Film van Jon Rafman is hier te zien:

Flow 2.0
Zelf ben ik de virtuele wereld gaan omarmen en benaderen zoals ook de 'werkelijke' fysieke wereld waarin wij leven. En ben in de virtuele wereld (met name het internet, lees; youtube,google etc)opzoek gegaan naar beelden. Ik ben me als een fotograaf door deze wereld aan het bewegen en probeer met een fotografisch oog het beeld opnieuw te bepalen en in een 'persoonlijke' context te gieten. Hiermee tast ik het grensgebied van de fotografie af, Flow 2.0 zal het kunnen gaan heten, de 'ontdekkingstocht' dient immers vooral ter inspiratie. Tevens is het een knipoog naar de 'klassieke' fotograaf die doormiddel van een camera zijn of haar leven documenteert, een egodocument die, hoe paradoxaal ook, een collectief egodocument is geworden.


Sources|Bronnen:
http://jonrafman.com/
- Documentaire Nu!, NAI uitgevers
- http://www.jennyodell.com/designed-life.html