Saturday, November 15, 2014

Flow was niets meer dan een knipselmap.

Flow

Het is alweer een tijdje geleden dat ik me bezig hield met mijn project 'Flow'. Ik heb bewust afstand genomen van het project en ben zelfs een tijd gestopt met fotograferen(3 maanden).

En dit heeft een positieve werking gehad, ik heb nu meer een helder beeld gekregen van het project. En kan het project nu beter in perspectief plaatsen en heb het werkelijke 'nut' van het project weten ontdekken.

Het project 'Flow' ontstond uit een soort noodzaak, een noodzaak om een project te hebben, destijds had ik geen inspiratie of idee voor een nieuw werk of project. Maar helaas de plicht riep, althans zo voelde het, ik moest immers toch 'iets' gaan maken in mijn 3e academie jaar. Maar wat, wist ik niet en bovendien was ik 'fotografie-moe' ik had totaal geen zin meer om te gaan fotograferen. 

En dus ging ik juist dat doen waar ik geen zin meer in had; 'fotograferen'. 

Ik begon het leven te documenteren met behulp van fotografie, daarnaast maakte ik ook gebruik van video, geluidsopnames en het schrijven van tekstjes, die vaak ondanks dat ze poëtisch waren, vooral fictief waren. 

Het 'werk' wat ik maakte, samen met wat ik al verzameld had in een periode ervoor, vormde een soort dagboek. Het probleem was dat ik toen niet wist waar ik mee bezig was, en op de academie bleef 'men' vissen naar redenen, verhalen, structuren etc, er moest immers ook iets besproken worden, logisch. 

Dus ik begon te peinzen het moest toch 'ergens' over gaan? 
Een zoektocht naar onderwerpen en het zelfs te persen in vormen begon. 

In de loop van de periode kwam ik er achter dat dit niet werkte en dat het simpelweg maar over één ding ging, en dat was over mij zelf en dat is vrij abstract en breed. Het betekende dat er eigenlijk niet veel over te vertellen viel en weinig aan te editten, dit alles zou het in een 'dwingende' vorm gieten, terwijl mijn gedachten niet echt 'dwingend' zijn. Kortom een structuur geven verhalen uit halen was lastig.

Uiteindelijk was ik terug bij af, ik probeerde een project te maken wat geen project was. Ik ben zelfs korte verhaaltjes (beeldroman) gaan maken met de beelden en ze daardoor in een context gaan plaatsen. In feite werden ze juist uit hun huidige context gehaald (het archief / document als context) en in een andere context geplaatst waardoor ze een andere functie kregen en/of verhalen gingen vertellen, die zij eerst niet vertelde. 

Het zou een bijzonder interessante onderzoeksmethode kunnen worden, om met verschillend materialen om te gaan, in feite lag de wereld juist voor me open. Maar omdat ik daar niet eerder van bewust was en 'vast' zat in mijn denk patroon; 'het moet ergens over gaan maar dat kan niet want...etc etc', heb ik daarin een mooie kans gemist, 
of toch niet?

Ik begon toen al wel een beetje te begrijpen dat, het inmiddels al aardig opgebouwde archief, een enorme bron zou kunnen zijn van inspiratie. Een vormen studie, zoals sommige kunstenaars er plak-knipsel-boeken en mappen van vol hebben. Ik creëerde mijn eigen inspiratie map door de wereld om mij heen te observeren en te documenteren. 

En Flow gaat in die zin over mij dat; ik mijn subjectieve waarneming documenteer en onlosmakelijk in verhouding staat met hoe ik mij voel. Maar dat maakt deze inspiratiemap niet subjectiever dan die van de kunstenaar met de knipsels die hij kiest uit vele bladen, kranten en andere bronnen. Ik verzamel alleen op een andere manier. Sterker nog misschien is mijn verzameling wel een scherper archief, één die volledig is afgesteld op de verzamelaar zelf.

Daar een andere een afbeelding van een Hopper schilderij verzameld en bewaard ging ik opzoek naar de voor mij persoonlijke essentie van z'n werk en probeerde dat te documenteren, door vanuit de onderbuik zelf te creëren. Ik liet me inspireren door muziek, kunst en films en verwerkte het noodzakelijkste in mijn werk als document voor 'later'.

Hier mee doe ik het 'project' "Flow" zoals ik het noemde niet af. Ik denk zelfs dat ik het een betere plaats geef binnen mijn werkwijze en mijn portfolio of oeuvre tot nog toe. Het is een bron van inspiratie geworden van een sterk niveau en één die dicht bij mij zelf ligt en zo voortdurend als een voedingsbodem kan dienen zowel het punctum als studium, beeldend als conceptueel. 

De titel 'Flow was niets meer dan een knipselmap.' is misleidend want hoewel het misschien niets meer is dan een knipselmap is het juist veel meer dan het eerst was voor dat ik dit zelf door had.

De belangrijkste boodschap is; soms (eigenlijk vaak zelfs) hebben dingen tijd en ruimte nodig om te helder te krijgen. Het moet goed rijpen voor men gaat oogsten.


Een deel van het 'Flow' project is te vinden via de volgende weblink:

http://www.martijnvanmierlo.com/Flowproject.html

In de toekomst zal ik gaan kijken hoe ik deze inspiratie 'map' kan uitbreiden en verder inzichtelijk maken. Wat mij veelal boeit bij kunstenaars, ontwerpers, makers, is hoe men tot een project komt, het denk en maak proces. 
De weg er na toe is vaak net zo spannend als het resultaat, daarom wil ik proberen ook mijn 'proces' wat meer 'publiekelijk' te maken. Het is immers een deel van het werk.